Menu

Month: May 2018

Ingenious Utensils

Seasoned chefs can determine the doneness of foods with just a poke or touch. Designer Jack O’Farrell recognizes the majority of home cooks cannot rely upon this feat requiring years of experience. O’Farrell’s Temp smart cooking utensil is an ingenious solution that offers anyone the ability to measure cooking temperatures accurately in the form factor of a utensil rather than a traditional measuring device.

Essentially a digital thermometer inside an all-black heat resistant spoon, the Temp is envisioned to help home cooks determine whether boiling liquids and sauces have reached proper temperatures with just a stir; a hidden needle-style thermometer can also be removed from the spoon’s handle for taking readings when poked directly into meats and vegetables. Temperatures are displayed both using LED indicators at the top of the Temp’s handle and also via connected app.

From Jack O’Farrell/Designer of Temp:

I didn’t exactly want [the Temp] to fit in with the kitchen utensil feel. I want Temp to be seen as a gadget, as a pivotal ingredient to any kitchen cooking experience. In order to do this I needed it to be bold and have its own attitude, something to separate it from the usual look and feel of kitchen utensils.

Temp is currently only a concept, but one that seems ripe for a larger cooking utensil manufacturer like OXO or KitchenAid to license. Or perhaps better yet, a design to launch the career of this young designer’s own line of smart kitchen tools.

Source: design-milk.com

Post 4

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Duo Reges: constructio interrete. Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Tria genera cupiditatum, naturales et necessariae, naturales et non necessariae, nec naturales nec necessariae. Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Tantum dico, magis fuisse vestrum agere Epicuri diem natalem, quam illius testamento cavere ut ageretur.

Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. Quid, si reviviscant Platonis illi et deinceps qui eorum auditores fuerunt, et tecum ita loquantur? Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit?

Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Quid nunc honeste dicit? Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia.

Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Quare conare, quaeso. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Ea possunt paria non esse. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Et summatim quidem haec erant de corpore animoque dicenda, quibus quasi informatum est quid hominis natura postulet. An, partus ancillae sitne in fructu habendus, disseretur inter principes civitatis, P. Quis negat?

Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos.

Post 3

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Duo Reges: constructio interrete. Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Tria genera cupiditatum, naturales et necessariae, naturales et non necessariae, nec naturales nec necessariae. Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Tantum dico, magis fuisse vestrum agere Epicuri diem natalem, quam illius testamento cavere ut ageretur.

Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. Quid, si reviviscant Platonis illi et deinceps qui eorum auditores fuerunt, et tecum ita loquantur? Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit?

Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Quid nunc honeste dicit? Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia.

Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Quare conare, quaeso. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Ea possunt paria non esse. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Et summatim quidem haec erant de corpore animoque dicenda, quibus quasi informatum est quid hominis natura postulet. An, partus ancillae sitne in fructu habendus, disseretur inter principes civitatis, P. Quis negat?

Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos.

Post 2

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Hoc sic expositum dissimile est superiori. Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Duo Reges: constructio interrete. Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Tria genera cupiditatum, naturales et necessariae, naturales et non necessariae, nec naturales nec necessariae. Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Tantum dico, magis fuisse vestrum agere Epicuri diem natalem, quam illius testamento cavere ut ageretur.

Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. Quid, si reviviscant Platonis illi et deinceps qui eorum auditores fuerunt, et tecum ita loquantur? Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit?

Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Quid nunc honeste dicit? Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia.

Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Quare conare, quaeso. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Ea possunt paria non esse. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Et summatim quidem haec erant de corpore animoque dicenda, quibus quasi informatum est quid hominis natura postulet. An, partus ancillae sitne in fructu habendus, disseretur inter principes civitatis, P. Quis negat?

Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos.